Home Waarom vegan? Zou ik ooit nog een stukje vlees, ei of glaasje melk nuttigen?
Zou ik ooit nog een stukje vlees, ei of glaasje melk nuttigen? Lisa goes Vegan

Zou ik ooit nog een stukje vlees, ei of glaasje melk nuttigen?

27 februari 2017

Ik was een carnivoor eerste klas. Als er een schaal bitterballen langskwam, was ik de eerste die er 3 afpakte. Ik krijg heel vaak de vraag of ik nog verlang naar zo’n bitterbal? Of een stukje chorizoworst ? Vandaag vertel ik het je:

Zou ik ooit nog een stukje vlees, ei of glaasje melk nuttigen?

Een tosti kaas, een broodje filet americain, een milkshake bij de Mc Donalds en een omelet. You name it. Vijf jaar geleden at ik dit nog regelmatig.

Mensen die mij al langer kennen vragen mij vaak:

Lies, zou je nooit NOOIT meer een bitterbal, tosti met kaas of omelet eten? Ik weet hoe lekker je het vroeger vond!

Zou ik ooit nog een stukje vlees, ei of glaasje melk nuttigen? Lisa goes Vegan

Oke, zeg nooit nooit. Maar in dit geval ben ik er heel erg zeker van dat ik in de toekomst niets meer van dieren wil eten. Klinkt misschien extreem, maar dat is het allesbehalve. Ik ben heel blij dat ik gekozen heb voor een plantaardige leefstijl.

Zou ik ooit nog een stukje vlees, ei of glaasje melk nuttigen? Lisa goes Vegan

Ik kan niet meer terug

Voorheen dacht ik nauwelijks na over waar mijn eten vandaan kwam. Een bakje yoghurt, een glas melk en een stukje biefstuk waren in mijn ogen producten die ‘erbij horen’ en die ik dagelijks zou moeten eten om gezond te blijven. Waar die producten vandaan komen? Hoe ze worden gemaakt? Dat waren vragen waar ik nooit bij stil stond en eerlijk gezegd interesseerde het me ook niets. Als ik maar ‘lekker’ kon eten.

Toen ik ruim 5 jaar geleden in aanraking kwam met verschillende mensen die mij vertelden dat ze plantaardig aten voor hun gezondheid, de dieren en het milieu, begon er wat te kriebelen. Ik wilde meer weten van veganisme en van de industrie en de productie van mijn voedsel. Hoe kwam mijn eten op mijn bord terecht? Waar gaat er allemaal aan vooraf? Toen ik eenmaal erachter kwam hoeveel dieren er per jaar geslacht worden (550 miljoen alleen in Nederland) en dat er zelfs voor eieren en een glas melk dieren worden gedood (30 miljoen haantjes per jaar en de stiertjes als ‘restafval’ van de zuivelindustrie) kon ik het mijzelf niet meer verantwoorden om deze producten te eten.

Zou ik ooit nog een stukje vlees, ei of glaasje melk nuttigen? Lisa goes VeganZou ik ooit nog een stukje vlees, ei of glaasje melk nuttigen? Lisa goes Vegan

 

 

 

 

 

 

 

 

Once you know some things, you can’t unknow them

Ken je die optische illusies? Ik was er gek op vroeger en kon er uren naar kijken. Als je eenmaal de zittende mensen (linker plaatje) met gitaar en de oude vrouw (rechts) hebt gezien, kun je het niet meer anders zien. Hetzelfde geldt met informatie; ik kan mijn geheugen en kennis niet meer wissen. Als je eenmaal weet wat er gebeurt met dieren voordat ze op je bord belanden en wat er vooraf gaat aan je stukje kaas of glas melk, dan kan je dat niet meer ‘uitzetten’. Daarbij gaat de smaak van vlees behoorlijk tegenstaan als je je bedenkt wat je precies aan het eten bent.

Associaties die ik maak zijn met vlees (en alle dierlijke producten) zijn dood, antibiotica, paniek, angst en milieuvervuilend. Deze associaties zijn over de jaren steeds sterker geworden en inmiddels verlang ik totaal niet meer naar een stuk vlees, kaas of een eitje. Ik verlang nu naar verse groenten, granen, peulvruchten en kruiden die mijn lichaam voeden. 

Zou ik ooit nog een stukje vlees, ei of glaasje melk nuttigen? Lisa goes Vegan

Eten was niet meer hetzelfde

Voorheen kon ik enorm genieten van een stukje chorizo-worst of een geroosterd broodje achterham. Ik at het omdat ik het simpelweg lekker vond. Althans, ik dacht dat ik het lekker vond. Ik was niet meer gewend.

Nee, zelfs al zou je me betalen, dan alsnog zou ik niet een stuk vlees eten.

De grap is, ik dacht dat ik genoot van eten. Nou, moet je nu eens opletten. NU pas kan ik echt genieten van eten. De afgelopen 5 jaar is mijn smaak enorm veranderd, in positieve zin. Achteraf gezien was mijn smaak vroeger vrij vlak. Veel producten proefde vrij zout. Nu proef ik in een plantaardig gerecht zoveel meer smaken. De verschillende structuren, kleuren en smaken hebben ervoor gezorgd dat ik NOG meer dan ooit geniet van eten. En vooral de positieve associaties met plantaardig eten versterken dit gevoel. Je bent goed voor mens en dier, de prachtige aarde en jouw lichaam (ik heb het hier over gezonde plantaardige producten, niet oreo’s en patat).

‘Dat mag jij niet’

Ik sta op een feestje en er komt een schaal met hartige ei-muffins langs. Een vriendin zegt tegen mij: ‘Oh nee Lies, dat mag jij niet’. Ik begrijp heel goed wat ze bedoelt, alleen komt dit een beetje gek over. Ik wil benadrukken dat veganisme geen religie of ‘moetje’ is. Veganisme is allesbehalve een restrictie. Het is een keuze die ik gemaakt heb.

Het is niet dat ik het niet mag. Er bestaat geen vegan god ofzo, althans niet dat ik weet. Ik wil het gewoonweg niet.

Ik ben mij ervan bewust dat ik die luxe positie heb dat ik deze keuzes kan maken. Deze leefstijl is echt de mooiste keuze die ik tot nu toe gemaakt heb in mijn leven. Het voelt als een bevrijding; zowel mentaal als fysiek. Check deze Q&A videohier licht ik toe waarom ik dit als een bevrijding voel. 

En je hoeft echt niet te denken dat je alleen dit gevoel kunt ervaren als je 100% vegan bent (de perfecte vegan bestaat niet he) Ik bedoel te zeggen dat die fijne associaties (elke keer als jij plantaardig eet) een enorm positief effect hebben op jouw lichamelijke en fysieke gesteldheid. Dus of je nu 1 of 7 dagen per week plantaardig eet, focus je op dat positieve gevoel en je zal zien dat het je steeds makkelijker afgaat en zul je alleen nog maar kunnen genieten van vegan eten.

Ben je benieuwd hoe ik van carnivoor naar vegan ben gegaan? In mijn boek leg ik uitgebreid uit hoe ik stap voor stap gestopt ben met het consumeren van dierlijke producten en hoe jij stap voor stap daarmee kan beginnen.

Heb jij een vraag voor mij? Laat het mij weten hieronder of via via Facebook, Instagram of Youtube!

Heel veel liefs,

Lisa

Ziet dit eruit alsof ik mijzelf iets tekort doe? Nee he…Check het recept voor deze vegan pannenkoeken hier! 

Beeld: Puur by Dyana

Zou ik ooit nog een stukje vlees, ei of glaasje melk nuttigen? Lisa goes Vegan

Gerelateerde posts

21 berichten

Claire 27 februari 2017 at 17:48

Zo leuk geschreven Lisa en duidelijk verwoord. Ik zeg ook nooit nooit maar op dit moment zou ik zeggen dat ik ook in de toekomst geen vlees wil eten. Je smaak verandert ook zo erg! Mijn vriend lacht me regelmatig uit als ik zeg dat iets naar vlees smaakt. “jij hebt echt te lang geen vlees gehad” zegt ie dan. Blijkbaar smaakt het dan naar karton Ofzo haha.

Antwoorden
Lisagoesvegan 28 februari 2017 at 10:43

Hahaha ah te grappig. 😛

Antwoorden
Mariëlle 27 februari 2017 at 19:23

Wat een mooi artikel! Ik ben vega sinds juni 2016 en ik wil echt NIET meer terug. Het bevalt me zelfs zo goed, dat ik me een soort van automatisch steeds meer bewust wordt van veganisme en daar ook steeds meer naar toe neig!

Antwoorden
Lisagoesvegan 28 februari 2017 at 10:43

Wat goed om te horen lieve Marielle! 🙂 Stap voor stap! X

Antwoorden
Rene 27 februari 2017 at 22:15

Knap van je!
Ik ben vegetariër geworden en at steeds vaker volledig plantaardig.
Momenteel ben ik in verwachting en veel misselijk. Het enige waar ik nog een beetje zin in heb op zo’n moment is een cracker met kaas. Dat terwijl ik een aantal weken geleden kaas helemaal vervangen had door hummus. Helaas staat hummus mij echt heel erg tegen nu.
Wel.zonde, omdat het juist echt super goed ging.

Antwoorden
Kim 1 maart 2017 at 14:14

Hee Rene! Bijzonder hè, hoe die ukkies in he buik precies aangeven wat ze nodig hebben! Uk wil vast een beetje B12 Ik had ook zo’n behoefte aan (brood met) kaas: op een gegeven moment at ik 13 boterhammen per dag (Sorry Lisa – baby’s in de buik zijn niet vegan )

Antwoorden
Lisa 25 april 2017 at 13:45

Hi Rene, wees niet te streng voor jezelf. Het belangrijkste is dat je doet waar JIJ je goed bij voelt. En je kunt zo weer beginnen met beetje bij beetje meer plantaardig te gaan eten. Wat super leuk trouwens dat je in verwachting bent, gefeliciteerd! X *Adriana

Antwoorden
Anna Helena 27 februari 2017 at 22:43

Mooi geschreven, heel inspiratievol! Ik experimenteer nog maar sinds dit jaar met het veganisme maar het bevalt me wel al heel goed. Ik hoop dat ik jouw woorden binnen een jaar ofzo in mijn mond kan leggen 🙂

Antwoorden
Lisa 25 april 2017 at 13:45

Wat super leuk om te horen, Anna! 🙂 X* Adriana

Antwoorden
Eline 28 februari 2017 at 08:59

Wat heb je het mooi omschreven. Ik eet sinds kort vegetarisch en ik zeg altijd tegen mijn vriendinnen dat ik het simpelweg niet meer wil eten niet dat ik het niet mag eten. Ze vinden je dan al snel saai, maar ze weten echt niet wat ze missen. Er is zo veel lekkers wat je wel mag eten, dat missen hun dan weer.

Antwoorden
Lisa 25 april 2017 at 13:46

Ja, precies. De opties zijn oneindig en vaak zijn mensen er zelfs niet eens van bewust hoe plantaardig ze soms al eten. Gewoon rustig blijven en je proberen uit te drukken. En vooral, geniet! X *Adriana

Antwoorden
Jori 28 februari 2017 at 09:37

Helemaal hetzelfde gevoel. Wat heerlijk! Zou voor geen goud meer terug willen en het leven bevalt me geweldig als vegan. Veel vragen en opmerkingen blijf je krijgen, maar als je dan juist je zelfverzekerdheid en besluitvaardigheid blijft uitstralen inspireer je mensen. Love ur blogs en book! X

Antwoorden
Lisa 25 april 2017 at 13:47

Wat fijn om te horen, Jori! X *Adriana

Antwoorden
Karlijn 28 februari 2017 at 14:10

Nee, zelfs als je zou je me betalen zou ik het niet een stuk vlees eten. Check even de spelling van je quote in de tekst lieve Lisa!

Antwoorden
Lisagoesvegan 28 februari 2017 at 14:21

ik zie het, was te snel! dankjewel Karlijn!!

Antwoorden
Yvke 1 maart 2017 at 00:12

Hi Lisa, leuk en heel.herkenbaar geschreven. Ik heb op mijn 16e besloten vegetariër te worden. Het woord veganist of vegan was toen relatief onbekend. Mijn omgeving schrok ervan en vroeg zich af ‘waar dat nou opeens vandaan kwam’… inmiddels ben ik 46, ik heb nooit meer vlees, vis etc gegeten en nooit spijt gehad. In tegendeel! En ik eet al 30 jaar goddelijk 😉 Het maakt me blij dat veel jonge mensen zoals jij ook die keuze maken en het met flair delen met anderen. Keep up the good vibes! Liefs, Yvke.

Antwoorden
Lisa 25 april 2017 at 13:48

Wat super leuk om te horen, Yvke!! Heel veel liefs terug!

Antwoorden
jopie 2 maart 2017 at 13:42

Leuk stukje, heel herkenbaar. Helaas ben ik omringd door carnivoren die beslist niet van plan zijn om vlees, kaas, eieren en melk uit hun menu te schrappen.
Ik laat regelmatig iets proeven en men vindt het vaak lekker (maar jammer dat er geen vlees in zit hoor ik vaak – ook als grap bedoeld). Ik word er wel verdrietig van als er geen rekening wordt gehouden met mijn keuze (dus iedereen zit aan de toastjes met kaas of worst en voor mij is er niets of er wordt snel een handje tomaatjes uit de koelkast getoverd). Heb nu besloten om mijn eigen plan te trekken (ik eet vooraf thuis) en laat iedereen praten. Het blijft echter jammer dat in mijn omgeving niemand open staat voor de beweegredenen.

Antwoorden
Lisagoesvegan 2 maart 2017 at 15:05

Wat jammer, en ook niet als je zelf wat lekkers meebrengt? Gewoon positief proberen te blijven en hopelijk zal je omgeving er sneller voor openstaan dan je denkt!

Antwoorden
Lisa 24 september 2018 at 10:25

Hoe denk je er dan over op reis als je soms geen keuze heb en je wel iets moet eten. Ik ben als vegan op reis er in bepaalde landen wat makkelijker in als er geen keuze is dan eet ik vega een enkele keer dus meestal zijn het dan alleen wat eieren die ergens in zitten. In bepaalde plekken in Azië is het gewoon heel moeilijk en doe ik erg me best maar het gaat gewoon niet altijd .

Antwoorden
Lisa 26 september 2018 at 14:49

Hi Lisa,

Je bent in eerste instantie al super goed bezig. Soms wordt het door de omstandigheden moeilijker gemaakt om vegan te blijven eten. Ik weet dat het in Azië heel lastig is, vooral omdat ze overal ei in gooien als je aangeeft geen vlees of vis te willen eten. Voordeel aan Azië is wel dat veel gerechten vaak vers bereid worden, dus als het Engels van de bediening goed genoeg is, kan je ook aangeven geen ei te willen. Tofu is ook mega populair in Azië. Maar nogmaals, het gaat om de intentie. Het gaat helaas niet altijd zoals we willen.

Liefs

Antwoorden

Laat een bericht achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.