Home Tips Van carnivoor naar vegan

Van carnivoor naar vegan

28 juli 2015

Geef nou maar toe, door al dat vegan lekkers op mijn blog gaat het vegan eten toch wel bij je kriebelen 😉 ‘Maar volledig plantaardig eten, dat is toch verdomd moeilijk?!?’ Precies dat, dacht ik ook in het begin. Ik ga je het tegendeel bewijzen. Mijn beste vrienden hebben mij zien veranderen (van carnivoor naar vegan) En vandaag deel ik voor het eerst met jullie mijn persoonlijke verhaal over hoe ik vegan ben gaan eten en waarom ik uiteindelijk helemaal vegan wil worden. Lees je mee?

11754352_10152938350876283_3679669409708539747_o (1)

Van vega naar carnivoor naar vegan

Wij zijn thuis opgegroeid zonder vlees. Mijn moeder maakte ons toen wij klein waren al heel bewust van hoe 11165232_10152772841421283_4853223316229164768_nvlees op ons bord kwam en hoe dieren behandeld werden. Dit deed zij niet op een belerende toon, maar meer op een informatieve toon en liet het einde altijd open ‘…denk er eens over na Lies….’. Mijn moeder kookte heerlijk (nog steeds trouwens) en iedereen vond het altijd een feest om bij ons te mogen eten. De groenten vlogen ons om de oren en ik miste eigenlijk nooit een stukje vlees.

Toen werd ik ouder. Ik ging puberen en begon uit te gaan met vriendinnen. Ik wilde erbij horen. Uit nieuwsgierigheid wilde ik toch weten hoe die hamburgers van de McDonalds smaakten die iedereen altijd nam in het tussenuur. Het begon op mijn 15e op een tenniskamp waar ik met een vriendinnetje samen was. Ik had mij, zoals altijd, opgegeven als vegetariër en bij het avondeten met het hele kamp, moest ik wachten op het speciaal voor mij gemaakte vega-gerecht. De rest was al begonnen en ik wachtte geduldig op het seintje van de leider totdat ik mijn bordje kon komen ophalen. Bijna drie kwartier verder en na 3 keer navragen was het nog steeds niet klaar. Mijn tafel was mij aan het opjutten dat ik gewoon het ‘normale’ buffet kon nemen. ‘Ze zijn je vergeten Lies, neem gewoon een lekker stukje saté’. Ach wat maakt het ook uit dacht ik, voor één keertje is toch niet zo erg? En hoe zou het proeven? Ik deed het. (groepsdruk, jong, onzeker, ik wilde erbij horen, niet te moeilijk doen, ik ging ervoor) Ik proefde, ik schrok van de structuur, maar ik vond de smaak niet vies. Eigenlijk best wel oké. Misschien kon ik dit nog wel lekker buenos airesgaan vinden. En toen was het hek van de dam. Vlees was niet meer zo een ver-van-mijn-bed-show.

2008, Argentinië

Een tijd later bestelde ik in een restaurant spare-ribs als hoofdgerecht en brak het tijdperk aan dat ik, (can’t believe i’m saying this) vlees zelfs één van de lekkerste dingen vond om te eten. Ik ging na de middelbare school alleen op reis voor 10 maanden naar Zuid-Amerika (ja drie keer raden hoeveel vlees ze daar eten). Ik deed vrolijk mee met alle mensen, Argentijnse biefstuk hier en Chorizo worstjes daar. Ik werd dikker (niet dik maar dikker, zie hiernaast) en het maakte me niet zoveel uit wat ik in mijn mond stopte. Maar ik genoot ook, dat geef ik toe. Ik was niet ongelukkig maar dacht niet zoveel na over alle keuzes die ik maakte, een hele goede dosis joie de vivre denk ik. Melk dronk ik super veel, dat vond ik heerlijk, zowel gewoon uit het pak (sorry mam) als in mijn koffie verkeerd. Yoghurt at ik ook, kaas at ik geregeld en ei vond ik lekker in een quiche of taart. Vis was ik niet heel erg dol op, behalve mosselen dan. Daar kon ik zo een grote emmer van op.

Toen ik ging studeren en op mijzelf ging wonen, moest ik natuurlijk zelf voor mijn avondeten zorgen. Oef, nu moest ik zelf wat gaan kokkerellen. Ik36416_623077316849_7147106_n begon als student met bitterballen, frikandellen en Chicken Tonight, die vieze potjes saus waar je alleen maar kip bij hoef te bakken en rijst bij te koken. Brr..ik krijg een beetje rillingen van als ik er nu aan terugdenk haha. Ik at eigenlijk alles waar ik zin in had. Ik leerde op een gegeven moment mijn ex-vriend kennen, die nog nooit vlees in zijn leven had geproefd. Ik was zelf zó erg dat ik hem stukjes vlees wilde leren eten. Hij vond het niet zo lekker gelukkig haha. Deze vleesetende-ik-eet-waar-ik-zin-in-heb fase heeft ruim een dik jaar geduurd. Totdat ik ergens op vakantie een meisje ontmoette die zei dat ze ‘vegan’ was. Wat? Vegan, wat is dat?

Voor de dieren

Mensen vraag mij naar hét moment waarop ik ‘het licht’ zag. Eigenlijk heb ik dat nooit zo gehad. Op vakantie in Bali sprak ik dus met een meisje die zei dat ze veganist was. Ik vond double-facedhaar zo mooi, enthousiast en intrigerend dat ik ben gaan zoeken op het internet. Wat is veganisme? En waarom doen mensen dat? Ik vond het eerder een sekte dan een positieve beweging. Toch begon ik met het kijken van verschillende documentaires Food Inc. Forks over Knives, Blackfish en Meat the Truth en langzamerhand dacht ik. Hoe kan dit nou? Ik wilde het niet geloven dat de voedsel-industrie zo werkt. Eerst ontkende ik alles. Alles was ik zag was toch alleen maar in de bio-industrie in Amerika? Daar hebben we niets mee te maken hier. ‘Nee Lies, dat is het niet’ zei een stemmetje in mijn achterhoofd.

Daarna heb ik één avond in het leven geroepen om alles onder ogen te komen. Laptop erbij. Pot thee, veel chocola en tissues. Ik wilde al het leed zien wat er te zien viel. Ik vond mezelf laf dat ik wél vlees, vis, kaas en ei at, maar niet durfde te kijken hoe het op mijn bord terecht kwam. Ik wist het stiekem eigenlijk al. Nou, binnen 5 minuten was ik in shock, misselijk en walgde van de mensheid. Video’s van varkens in de bio-industrie, konijnen in de angora-industrie, bijvangst bij de visserij, het hondenfestival in China, stierenvechten in Spanje, leeuwen in dierentuinen, dolfijnen in Seaworld en ga zo maar door (ja je kan hier nog wel even mee doorgaan)

Man, ik kon niet meer stoppen, ik klikte van de ene hel naar de ander hel. Ik was zo misselijk, in shock en litle-pig-in-slaughter-transport-truck
intens verdrietig (die chocoladereep ben ik overigens nooit aan toegekomen). Maar vooral bleven er verschillende gedachten door mijn hoofd spoken; ‘HOE komen wij hiermee weg?’ Waarom weet niemand dit? Ik wil dit stoppen NU, wat kan ik doen? EN WAAROM gebeurt dit?’ Ik kwam al snel achter het antwoord; alles voor de mens en de financiële belangen. Waarom is marteling van honden en katten wel zielig, maar is het oké als we dat bij kalfjes, varkentjes en geitjes doen? Ik voelde me hopeloos en machteloos, eenzaam en verdrietig en heb mijzelf in slaap gehuild. De volgende ochtend was dat gevoel minder en heb ik die verdrietigheid en machteloosheid proberen om te zetten naar positiviteit en kracht om de wereld beter te maken. (en nee, niet in de boomknuffelaar- richting) Maar ik wilde namelijk iets doen binnen mijn bereik. Ik ben voelde mij niet een emotioneel en onzeker wrak, maar ik maakte gewoon een logische ‘optelsom’. De keuze was makkelijk en ik besloot:

‘Ik weet dat ik de wereld niet 1-2-3 kan veranderen, maar dat is geen excuus om maar gewoon ‘mee te doen’. Ík kies ervoor om niet meer bij te dragen al dit dierenleed…’

Hoe ik dit het beste kan doen, daar is helaas (en gelukkig maar) geen één kant-en-klare handleiding voor. Iedereen is tenslotte anders. Maar ik was vastberaden om dit ‘avontuur’ aan te gaan en mij open te stellen voor het veganisme. Naast dat ik als allereerste vegan wil worden voor de dieren, heb ik nog een aantal redenen:

Voor mijn gezondheid

Naast dat ik plantaardig eet vanwege het feit dat ik niet wil bijdragen aan die zieke voedsel industrie waar Vegan-Diet-for-Diabetes-Food-Diet
veel dierenleed aan kleeft, doe ik het ook voor mijn eigen gezondheid. Je komt niets tekort (op B12 na die je makkelijk kan bijslikken) bij een plantaardig dieet. Sterker nog, het eten van plantaardige voeding vermindert het risico op hart- en vaatziekten, sommige soorten kanker, diabetes type 2 en obesitas (Le & Sabaté, 2014). Hier kan ik nog uren over doorpraten (onderzoeken aanhalen etc.) maar belangrijker: ik wil graag mijn persoonlijke ervaring met jullie delen. Ik voel mij sinds ik plantaardig eet veel energieker en lichter na het eten. Ik sta ’s ochtends te stuiteren naast mijn bed en het grappige is, ik heb juist het idee alsof ik meer kan eten dan voorheen. Mijn huid is gaver geworden, mijn haar is dikker en mijn nagels zijn sterker. En niet om nou de spirituele hippie uit te hangen, maar ik voel mij ook echt gelukkiger en vrijer. Het doet iets met mij dat ik niet meer die stress en angst van die dieren in mijn lichaam heb.

Voor je mede-mens

Voor de productie van vlees, zuivel en eieren wordt op zeer grote schaal veevoer (zoals soja en maïs) verbouwd. In totaal wordt momenteel meer dan 70% van alle landbouwgrond gebruikt voor veeteelt. Bovendien zijn er meerdere kilo’s veevoer nodig om 1 kg vlees te produceren. Het is dan ook efficiënter om landbouwgrond direct in te zetten voor voedselproductie voor de mensen zelf. Veganisme kan een belangrijke bijdrage leveren aan het terugdringen van honger in de wereld (Nierenberg, 2010; Chatham, 2014). Bron: Veganchallenge.nl 

Voor het milieu

Wist je dat de veehouderij de GROOTSTE uitstoot (zeker 19% van het totaal) van broeikasgassen is ?! Dat is meer dan de uitstoot van alle vervoersmiddelen bij elkaar op de wereld!! Dat is toch niet te geloven? Dus je kan beter een avondje dat stukkie vlees laten liggen, dan je auto tien minuten extra laten draaien. Bizar. De veehouderij heeft een enorme uitstoot zoals methaan en CO2 en vormt daarmee een belangrijke oorzaak van de opwarming van de aarde (FAO, 2006).

dd64e86fc72e000386c3aa71eb0f7640

Het veganisme voor mij

Er moet mij nog één ding van het hart : naar mijn idee bestaat er geen perfecte ‘vegan’. Ik kijk op niets of niemand neer en ik probeer niemand wat op te leggen. Voor mij gaat veganisme om bewuste keuzes maken (waar mogelijk) die zo bijdragen aan een diervriendelijke en duurzame wereld. Bewustzijn creëren bij andere mensen en je open stellen voor andere fijne manieren van eten en leven, dat zijn dingen die ik belangrijk vind. Zelf ben ik ook niet perfect, ik heb niet voor niets mijn blog Lisa goes Vegan genoemd. Ik ben nog niet waar ik wil zijn, het veganisme is zoveel meer dan alleen maar voeding, maar ik probeer zo positief mogelijk in het leven te staan en geniet enorm van alle mogelijkheden binnen het veganisme. Ook ik, leer nog élke dag nieuwe dingen bij. En ook ík, heb periodes dat ik het moeilijker heb dan anders. Soms word ik weer enorm geïnspireerd door een aangrijpende documentaire, een scherpe of vervelende opmerking van iemand of een filmpje en gaat dat vlammetje in mij weer harder branden. Kortom, of je het nou voor de dieren, je gezondheid, de medemens of voor het milieu doet, gun jezelf tijd om kennis te maken met vegan eten/leven. Rome is tenslotte ook niet één dag gebouwd.

Ik hoop met dit verhaal jullie te inspireren en hoop te geven voor diegene die heel erg gehecht zijn aan dat stukje vlees, kaas, of melk! Als ík het kan, kan jij het ook 😉

In mijn Vegan Q&A posts ga ik meer in over mijn precieze beweegredenen, wat mijn uiteindelijke doel is, hoe ik nu eet, hoe het zit met mijn kleding/schoenen en hoe ik omga met kritiek die je soms van anderen krijgt.

Zitten jullie te denken om een tijdje plantaardig te eten? Wat houdt je tegen? Heb je vragen? Let me know! FacebookInstagram of hieronder via de comments!

Liefs,

Lisa

 

P.s. Deze foto is voor het  geval je dacht dat ik niets lekkers meer binnen krijg 😉 Vegan magnums dus.

11760323_10152920423031283_3506522016427696883_n

Gerelateerde posts

71 berichten

Karin 28 juli 2015 at 13:57

Leuke blogpost! Ik vind het altijd zo interessant om te lezen hoe en waarom mensen zo’n enorme transformatie in levensstijl ondergaan. Ik kijk uit naar het vervolg! 😉

Antwoorden
Lisagoesvegan 29 juli 2015 at 12:49

Dankje lieve Karin, ik ook. Maakt alles toch wat persoonlijker en herkenbaarder;) Leuk! Liefs, Lisa

Antwoorden
Benella 28 juli 2015 at 14:00

Goed verhaal en dapper dat je zo eerlijk bent. Ik ben ook compleet omgeslagen na een speech van Gary Yourofsky. Op YouTube te vinden onder “best speech you will ever hear”. Vegan voor 100% is niet mijn doel, maar ik leef een stuk gezonder en bewuster dan voor die speech.

Antwoorden
Lisagoesvegan 29 juli 2015 at 12:49

Dankje Benella! Oh die speech ken ik niet eens, dankje voor de tip. Ga ik binnenkort kijken, ben benieuwd 🙂 Liefs!

Antwoorden
iris 28 juli 2015 at 14:09

Leuke inspirerende blog! Ik ben al meer dan mijn halve leven vega maar wil nu vegan worden. Wat me tegen houdt is dat ik gek ben op kaas en eieren. Maar ik ga het zeker proberen. Ik ga nu verder kijken op je blog voor recepten ! Thanks

Antwoorden
Lisagoesvegan 29 juli 2015 at 12:53

Wat leuk om te horen iris! en wat een lief compliment, word ik helemaal blij van! Ik snap heel goed dat kaas en ei lekker zijn, in verschillende recepten. Ik wist ook in het begin echt totaal niet hoe ik daar zonder kon, maar in de volgende posts zal ik daar meer over vertellen hoe je het makkelijk kan vervangen! Uiteindelijk is het een gewoonte die je aan kan leren gelukkig..Heel veel liefs! 🙂

Antwoorden
Manon 28 juli 2015 at 14:43

Goed verhaal!
Ik was zelf toevallig gisteravond ook begonnen aan een artikel voor mijn blog over waarom ik vegan ben geworden.
(Ik ben net begonnen en echt totáál niet tevreden over mijn blog, zit er aan te denken om hem nu al te verwijderen en opnieuw te beginnen :’)) weet niet of je misschien tips heb voor beginnende bloggers.)
Anyhow, aan zoveel dingen kan ik me super goed aansluiten. Ik wilde als klein kind altijd al vegetariër worden en zelf van dat dacht ik dat ik het niet zou kunnen. Veganisten heb ik altijd maar raar gevonden, veel te ver gezocht.
En hier ben ik dan, vegan. En ik heb helemaal geen spijt van de keuze die ik heb gemaakt. Ondanks de vervelende reacties die je soms van anderen kan krijgen. Ik voel me er goed bij en ik weet dat ik iets goeds doe voor de wereld en daar gaat het om 😀
xxx

Antwoorden
Lisagoesvegan 29 juli 2015 at 12:57

Hoi Manon, dankje! wat leuk. Hoe heet je blog? Hmm…nou moet je net mij hebben, heel a-technisch, ik ben soms al blij dat ik een blogpost kan plaatsen haha. Qua vormgeving kan ik wel tips geven! Je hebt als het goed is ook een wordpress forum waar je dingen kan vragen en anders facebookgroepen die heel handig zijn voor beginnende bloggers. 🙂 Heel grappig, ik vond vegans ook altijd maar raar. Grappig hoe je dan dingen anders kan zien, super vveel respect voor je! Liefs

Antwoorden
Manon 29 juli 2015 at 14:56

Ah wat lief dankje!
Ik denk dat ik gewoon eerst zorg dat ik al aardig wat artikeltjes klaar heb staan zodat ik voorlopig even vooruit kan voor als ik even geen inspiratie heb haha!
Ik zit al wel op tumblr, maar artikelen schrijven lijkt me toch wel wat leuker 🙂

Antwoorden
Lisagoesvegan 31 juli 2015 at 10:51

Leuk, laat maar weten als je online gaat! Ben altijd benieuwd! Liefs

Antwoorden
Patricia 28 juli 2015 at 15:59

Wat een mooi open en eerlijk verhaal.
Ik eet zelf heel weinig vlees maar eigenlijk meer omdat ik het gewoon niet lekker vind. Het enige wat ik echt lekker vind is vis. Vaak eet ik kip erbij maar verder geen varken, rund, schaap of wat dan ook.
Ik denk er wel vaker na over het beginnen met inlezen naar veganisme of vegetarische levensstijl.
Ik weet eigenlijk niet zo goed wat me tegenhoud.
Zo’n 1x per jaar eet ik helemaal geen vlees, vis of kip i.v.m. een studie waarbij ik dan een week van te voren dat niet mag eten. In die week voel ik me altijd veel beter, geen last van mijn spastische darm en gewoon een beter gevoel in m’n vel.

Antwoorden
Lisagoesvegan 29 juli 2015 at 13:03

Dankje lieve Patricia voor je compliment:) Wat fijn om te horen dat je je zo goed voelt als je even geen dierlijke producten neemt, zo voel ik mij dus ook grotendeels van de tijd. Soms is het inderdaad gewoon een gewoonte die je vast blijft houden en dan is het doorbreken altijd even moeilijk. Denk dat het je heel goed gaat doen! En onthoud, je hoeft ook niet in één keer over te gaan. Heb ik ook niet gedaan, gun jezelf de tijd:) Veel liefs, Lisa

Antwoorden
Zoë 28 juli 2015 at 18:54

Wat super leuk je persoonlijke verhaal op deze manier te lezen Lisa!
Dapper!

Antwoorden
Lisagoesvegan 29 juli 2015 at 13:03

Dankje lieve Zoe!! Super leuk om te horen van jou, liefs, Lisa

Antwoorden
Marlon 28 juli 2015 at 18:58

Wauw, een prachtig verhaal dit. Ik volg je blog er graag, omdat ik het heel inspirerend vind. Dit verhaal vond ik er mooi om te lezen.
Zelf ben ik geen vegan, maar deels vegetarisch. Voor mij is vlees niet perse nodig, maar een ei en yoghurt eet ik iedere dag wel. Op het moment woon ik
nog thuis, wat inhoud dat ik de meeste boodschappen niet zelf haal. Dit maakt het lastiger, ik weet zeker dat ik dan bewuster een keuze hierover zal maken.
Ik hoop nog veel inspiratie van je blog op te doen. Liefs Marlon.

Antwoorden
Lisagoesvegan 30 juli 2015 at 12:59

Wat een lieve reactie Marlon! Ik snap goed dat het lastig is als je het zelf niet in huis haalt. Misschien kan je je ouders keertje vragen of aanbieden dat jij iets lekkers kookt? Kies dan een makkelijk en lekker recept;) En onthoud, kleine stapjes helpen ook al! Gun jezelf de tijd!

Super leuk dat je geïnspireerd wordt! Heel veel liefs, Lisa

Antwoorden
Esmé 28 juli 2015 at 19:31

Wat een mooie en interessante post. Ik volg je nu een tijdje (en mocht de goodie bag in ontvangst nemen op Amsterdam Centraal haha), en mede dankzij jou sta ik vaker stil bij dit thema.
Ik heb nu 20 jaar vlees gegeten, en na maanden nadenken en tobben heb ik gister de knoop doorgehakt, en heb ik besloten vanaf nu als vegetariër door te gaan.
Bedankt voor je inspiratie! En natuurlijk je heerlijke recepten, en leuke posts! 🙂

Antwoorden
Lisagoesvegan 31 juli 2015 at 10:25

Hoi Esme!! Jaa weet meteen dat jij het bent! Wat leuk dat je steeds meer geïnteresseerd bent erin! Fijn dat je de knoop hebt doorgehakt, kan me voorstellen dat dat veel rust geeft 🙂 Misschien tot snel! Liefs, Lisa

Antwoorden
Marlijn 28 juli 2015 at 20:27

Mooi verhaal en ik ben ook heel benieuwd naar je volgende blogpost. Je straalt op alle foto’s! Ik heb het boek Vegarevolutie een paar maand terug gelezen en ik was hiervoor ook altijd een beetje sceptisch over veganisme. Inmiddels ben ik wel vegetariër maar vind ik de stap naar veganisme nog te groot.. ik wil rustig ei/melk producten gaan vervangen, want ik vind het dierenleed ook verschrikkelijk. Ik was trouwens net zoals jou tot mijn 13e ook vegetarisch en toen een alles -eter geworden. Mooi om te zien dat veganisme steeds bekender wordt op een positieve manier onder andere door jou blog en de groene meisjes 🙂 .

Antwoorden
Lisagoesvegan 31 juli 2015 at 10:28

Wat een lieve woorden Marlijn! De Vegarevolutie is inderdaad een handig boek met veel lekkere recepten ! Ik vond de stap naar vegan ook wel lastig maar ik zie het meer als een hele andere ‘magazijn’ kast met ingrediënten die je kan gebruiken en niet zozeer dat je al die dingen (kaas en ei) moet vervangen. Dan wordt het een stukje makkelijker, zal volgende post hier meer over schrijven! Dikke liefs!

Antwoorden
Saskia 28 juli 2015 at 21:15

Mooi verhaal. Heel herkenbaar 🙂 Zo’n verandering brengt best wel wat met zich mee. Zeker wat betreft reacties van je omgeving. Tof dat je het hier zo weg zet en uit legt.

Antwoorden
Lisagoesvegan 31 juli 2015 at 10:29

Dankje lieve Saskia, Ja vond het ook wel een beetje eng. Vooral omdat veel mensen mij kennen van vroeger als een vega die helemaal carnivoor is geworden. En nu dus vegan is haha. Leuk om te horen, ik zal meer persoonnlijke verhalen gaan delen! Liefs

Antwoorden
Aysa 28 juli 2015 at 21:18

Ja ik ben er sinds een paar weken erg serieus mee bezig. En dat terwijl ik vroeger echt gruwelde van groente. Ik kan me nog herinneren dat tomaat letterlijk de enige ‘groente’ (zie de aanhalingstekens) was die ik at. O ja, en boontjes met heel veel pindasaus. Laat ik hier duidelijk bij vermelden dat mijn ouders echt heel erg hun best hebben gedaan, maar dat het desondanks niet lukte om mijn broertje en mij groente te laten eten.

Toen ik 17 was kreeg ik mijn eerste relatie. Dit was met een meisje dat al sinds haar tiende vegetariër was. Naast het feit dat zij heerlijk kon koken, had mijn smaak zich ook wat ontwikkeld en wist ik steeds meer te genieten van de heerlijke gerechten die ze mij voorschotelde.
Ik genoot nog steeds van vlees -hoewel niet meer op dagelijkse basis- maar maakte tegelijkertijd ook kennis met hele nieuwe smaken.
Naarmate de tijd verstreek ben ik steeds meer gaan minderen. Dit is heel geleidelijk gegaan.

Een goede vriendin van mij (die trouwens ook een trouwe lezeres is van jouw blog) eet sinds een tijd voor het overgrote deel plant-based en heeft mij heel erg geïnspireerd om mij hierin eens verder te verdiepen. Ik keek eergisteren de documentaire ‘earthlings’ en heb gedurende de documentaire als een klein kind lopen huilen; wat een leed! Heb ik hier serieus -bewust- zo lang voor mijn ogen willen sluiten? De dag erna keek ik naar food, inc. Deze documentaire heeft mij laten inzien hoeveel gezondheidsvoordelen een plantaardige levensstijl heeft.

De afgelopen dagen heb ik heel lang nagedacht en is er uitgekomen dat ik het avontuur om, in ieder geval, vegetarisch te eten aan zal gaan. Een avontuur noem ik het, omdat ik verwacht dat ik het er best moeilijk mee ga krijgen; vooral in restaurants en als ik te gast ben, maar ook omdat ik denk de smaak van een stukje vlees best te gaan missen (ook al at ik het inmiddels maar een a twee keer per week).

Helemaal zuivel mijden doe ik (nog!!) niet. Ik wil gaandeweg ervaren welke producten als vervangend product kunnen fungeren. In plaats van melk (dit dronk ik niet, maar gebruikte het bijv. als pannenkoekenbeslag) koop ik nu bijvoorbeeld kokosmelk. Verder eet ik ook wel een paar eieren per week, maar ik zal mijn inkopen een stuk bewuster gaan doen en ook gaan kijken naar vervangers. Ik heb nog een hele weg te gaan 🙂

Nou, ik merk dat ik lang van stof ben geweest. Excuses hiervoor.
Lisa, mijn complimenten met dit prachtige stukje. Ik lees je met heel veel plezier!

Liefs,
Aysa

Antwoorden
Lisagoesvegan 31 juli 2015 at 10:36

Wauw lieve Aysa, dankjewel voor je verhaal. Had even tijd nodig om alle reacties goed te lezen en te beantwoorden. Wat prachtig om te horen dat je na steeds meer kan genieten van groenten. Groenten kunnen zoo lekker zijn, het gaat erom wat je ermee doet. Die docu’s zijn heftig inderdaad, zoals je kan lezen heb ik die ook gezien en ik kon maar ook niet stoppen met huilen. Het is te erg he. Hopelijk kunnen meer mensen die binnenkort gaan zien en beseffen wat een leed erachter schuilt waar eigenlijk alle bedrijven ons ver weg van willen houden! Zo mooi om te horen dat je bewust boodschappen doet en kookt en stapje voor stapje gaat dat het allerbest (naar mijn idee) Jezelf tijd gunnen en hier gewoontes aanleren. En tuurlijk is het een avontuur, dat is alleen maar mooi! Voor mij is het ook nog elke dag een avontuur (een super leuk avontuur). Daarnaast ben ik benieuwd hoe je lichaam erop reageert. Ik voelde me mentaal en fysiek zoveel beter! Dus daar valt ook veel voor te zeggen.

Thanks voor het delen van je verhaal, wie weet tot snel! Liefs

Antwoorden
Heleen 28 juli 2015 at 22:05

Wat mooi om te lezen! Bijzonder dat je alles bent gaan kijken om zo tot een besluit te komen.
Ik ben net begonnen om bewuster en groener te leven en erover te bloggen. Vegetarisch/veganistisch leven is iets waar ik wel over nadenk maar ik denk dat het nog een stap te ver is. Tegelijkertijd vraag ik me af wanneer het dan wel het geschikte moment is. Iets om over na te denken.
Dank voor je inspiratie.

Antwoorden
Lisagoesvegan 31 juli 2015 at 10:38

Dankje lieve Heleen voor je compliment! Wat leuk dat je bezig bent om te bloggen over groener leven. Ik snap dat het een brug te ver is om hier helemaal voor te gaan maar wie weet kom je stapje voor stapje dichter bij je doel. Uitproberen en doen wat voor jou goed voelt is heel belangrijk. Hoe heet je blog? Liefs, Lisa

Antwoorden
Heleen 31 juli 2015 at 11:43

Mijn blog heet http://www.wannabegreen.nl
Na jouw post ben ik nu twee dagen vegetarisch en dat bevalt wel goed. Eerst een weekje proberen en dan? Hopelijk is deze week het begin van een vegetarische en misschien ooit zelf een veganistische leefstijl.

Antwoorden
Lisagoesvegan 31 juli 2015 at 12:11

Super leuk! Nou ben benieuwd!! Succes Heleen!

Antwoorden
Yvon 28 juli 2015 at 22:32

Heey Lisa,

Ik volg je nu al een tijdje omdat je regelmatig voorbij kwam bij mijn 2 heldinnen Jamie en Merel! Ik ben om gezondheidsredenen vanaf 2015 vegetarisch geworden, een tijd geleden ben ik begonnen met docu’s kijken, meteen met de meest extreme begonnen Earthlings en toen dacht ik, IK WIL HIER NIET MEER AAN MEEDOEN! Precies zoals jij beschrijft: misselijk huilen enz. En nu dacht ik ook precies dat wat jij zei: Ik kan de wereld niet 1-2-3 veranderen maar ik kan wel vanuit mezelf een bijdrage te leveren aan al dat dierenleed. ZOOOO Herkenbaar. Nou en dan al die vegan insta-food-foto’s loopt het water me van in de mond. Ik lees nu 21 dagen vegan van Dr.Neal D. Barnard, voor meer informatie. Ik weet zeker na dit boek dat ik Vegan ga en dat ik dan ook zeker weet dat ik echt geen vitaminen mis.
Blijf me inspireren net als Jamie en Merel, ik vind je een tof wijf!

Xjes Yvon

Antwoorden
Lisagoesvegan 31 juli 2015 at 10:42

Lieve Yvon, ik heb je al geantwoord op Facebook volgens mij, maar wat een lieve meid ben jij! Wat leuk om te horen dat je dat boek aan het lezen bent, ik ben heeeeel benieuwd wat je ervan vindt! Tot hopelijk snel een keertje Yvon bij wellicht een workshop of event! Liefs

Antwoorden
Maaike 28 juli 2015 at 22:56

Wow, Lisa wat een mooie post!
Echt heel leuk dat je alles zo vertelt. Ik herken zoveel dingen, en je weet dat ik ook zo graag vegan wil eten maar ook dat ik dat van mijn ouders (nog) niet mag…..
En wat tof dat je na je middelbare school 10 maanden in je eentje bent gaan reizen! Ik zit daar de laatste paar weken ook steeds aan te denken, lijkt me zooo gaaf. Maar waar, hoe en wat (want dúúr!) weet ik nog niet. Wat heb jij gedaan? Backpacken, hotel, liften? Ik wil allessssssssss weten haha!!!
En ik ben vet benieuwd naar je volgende post hierover 🙂
Liefs!

Antwoorden
Lisagoesvegan 31 juli 2015 at 10:44

Dankje lieve Maaike! (Snapchat vriendinnetje toch;) Ja was echt geweldig die reis, heeft mij echt dichter bij mezelf gebracht. Uitproberen, nieuwe mensen leren kennen . Ik zat voornamelijk in hostels en studentenhuizen haha, je kan me ook een mailtje sturen (als ik tijd heb kan ik wat uitgebreider antwoord geven) LIEFS!

Antwoorden
Maaike 31 juli 2015 at 19:00

Yes! Gedaan 🙂 Ik hoop dat ik niet obsessed overkom maar het helpt me zo erg om je blog te lezen en foto’s te zien enzo haha! Het maakt me blij, en ook al ken ik je niet het voelt anders. Hopelijk klinkt dit niet stom, lol

Antwoorden
Lisagoesvegan 4 augustus 2015 at 09:15

Ga je morgen antwoorden:)

Antwoorden
Gwendolyn 29 juli 2015 at 01:05

Ik ben nu ‘per ongeluk’ vegan aan het worden, omdat bleek dat mijn maagdarm klachten van de afgelopen 10 jaar zijn te herleiden naar een enzym tekort. Domweg stukje DNA wat maakt dat ik geen beperkt voedsel verdraag, alles van begin tot eind zelf moet maken en ver ver van lactose, gluten, eieren ed moet blijven. Omdat er weinig beestjes zijn die goed te eten krijgen (je eet tenslotte ook dat wat je eet heeft gegeten) viel er ineens heel veel gebruikelijk, voor de hand liggend eten af. Ik at al bewust, maar nu eet ik volkomen anders. Omdat ik recepten zocht die bij mijn nieuwe voedingsopties passen, kwam ik erachter dat vegans een MEGA inspiratiebron zijn. Er gingen twee deuren dicht en een wereld voor mij open, want ik heb nog nooit zo lekker in mijn leven gegeten als dat ik nu doe!

Antwoorden
Lisagoesvegan 31 juli 2015 at 10:49

Wat leuk om te horen Gwendolyn dat je ‘per ongeluk’ vegan aan het worden bent haha, hoe grappig is dat. Minder grappig dat je maagdarm klachten hebt wat natuurlijk heel vervelend is. Maar suuuuper fijn dat vegan eten je zo goed doet, het doet mij oook zooo goed. Super gezond, puur en vrij van dierenleed. Nou moet ik je meteen vragen naar je favoriete recept!! haha, te benieuwd. Liefs,

Antwoorden
christa 3 augustus 2015 at 07:52

Super leuk om te lezen!en erg interresant ook…respect!

Antwoorden
Lisagoesvegan 4 augustus 2015 at 09:14

Dankje Christa! leuk om te horen!

Antwoorden
Frances 6 augustus 2015 at 11:07

Wow wat een leuke blogpost! Ik heb ondertussen bijna alle food films/docus gezien en ben echt in shock! Leuk en inspirerend artikel :)!

Antwoorden
Lisagoesvegan 6 augustus 2015 at 11:20

Wat leuk om te horen Frances! 🙂 Dankje! Liefs

Antwoorden
Yvette 12 augustus 2015 at 16:28

Wat een prachtig verhaal Lisa! Je hebt me hiermee echt geïnspireerd! Ik weet niet of ik ooit zou kunnen (of eigenlijk willen..) wat jij doet, maar ik heb er groot respect voor! Als ik in september een maandje vega ga, gaat jouw blog mijn handboek zijn! Ik vond het super leuk je te ontmoeten vandaag, je bent een prachtige persoonlijkheid! Liefs, Yvette

Antwoorden
Lisagoesvegan 12 augustus 2015 at 22:13

Ah wat leuk Yvette om te horen! Vond het ook super om jou te ontmoeten, houden contact! Liefs!

Antwoorden
Tips voor beginnende vega(n)s 13 augustus 2015 at 17:01

[…] ik ben geen emotionele dierengek, dit is een rationele beslissing. Ik ben, zoals ik in mijn vorige blogpost beschreef, tegen de manier waarop dieren worden gehouden, mishandeld en geslacht worden. Veganisme […]

Antwoorden
Griet 14 augustus 2015 at 11:53

Hoi Lisa, ik ben nu sinds een jaar vegetariër en denk er tegenwoordig steeds meer over na om ook helemaal vegan te gaan eten. Wel vraag ik me af hoe het zit met vitamine B12 tabletten. Slik je die best elke dag? of bv maar 1 keer in 2 dagen? Liefs, Griet

Antwoorden
Lisagoesvegan 16 augustus 2015 at 13:47

Wat leuk om te horen Griet! Ik slik 4-5 keer per week B12 van Solgar, kan je bij de Tuinen halen! Liefs,

Antwoorden
The road of Lisa to a happy healthy life | Happy Healthy Beauty 26 september 2015 at 07:03

[…] te delen voor haar nieuwe website Happyhealthybeauty. Hoewel de hele transformatie op mijn mijn blog staat, wil ik maar al te graag het met jullie delen! Wie weet haal je er inspiratie uit, zet het […]

Antwoorden
Q & A Veganisme deel 1 - Lisa goes Vegan 6 oktober 2015 at 17:29

[…] positieve reacties maar ook wat bezorgde en negatieve reacties. Ik kan ze wel begrijpen eigenlijk, zoals ik zelf vertel hier, vond ik in het begin veganisme ook een beetje extreem. Sommige vriendinnen zeiden; ‘jeetje […]

Antwoorden
Waarom vegan?! Daarom - Lisa goes Vegan 25 februari 2016 at 16:48

[…] doorstaan elke dag voor jouw stukje vlees, jouw yoghurt, jouw stukje kaas of dat eitje? Lees hier meer waarom ik vegan eet voor de dieren en kijk hier voor een filmpje over de vlees, zuivel, […]

Antwoorden
Mirjam 25 februari 2016 at 18:23

Hallo Lisa, ik lees je blogs met veel plezier.
Ik ben zelf al meer dan 10 jaar vegetariër en sinds dit jaar veganist. Zoals jij het omschrijft voel ik het ook. Een trots gevoel, omdat je bewust bent van de dierenwereld en er bewust mee omgaat.
Ik vroeg mij wel af waar je die vegan magnum gevonden hebt. Die zou ik ook graag willen kopen.
Liefs, Mirjam.

Antwoorden
Lisagoesvegan 25 februari 2016 at 20:58

Lieve Mirjam, wat leuk om te horen, dank voor het compliment! En wat super leuk dat je vegan eet/bent! Ja he? Geweldig gevoel is dat. Die vegan magnum is van BonIce en te koop bij Ekoplaza kijk hier voor al mijn fav vegan snacks: staat de magnum ook bij http://lisagoesvegan.com/mijn-vegan-guilty-pleasures/ Liefs!

Antwoorden
Guy 25 juni 2016 at 23:03

Hoi Lisa,

Ben langzaam aan het overgaan naar een vegan lifestyle, nu vraag ik me af aangezien ik eigenlijk elke dag op de weegschaal sta of je hier in het begin van aan kan komen. Merk dat nu ik een paar dagen meer groentes/fruit eet iets zwaarder word ( overigens maak ik me hier niet druk om hoor) kan dat komen omdat je door meer koolhydraten eten meer vocht vast gaat houden?

Voel me wel echt super fijn bij het feit dat ik deze stap ga zetten en echt voor me eigen lijf wat goeds doe en natuurlijk voor de lijven van de dieren enz.

Greetzz,

Guy

Antwoorden
Lisagoesvegan 4 juli 2016 at 13:38

Hey Guy! Wat leuk dat je meer vegan gaat eten 🙂 Super tof om te horen! Je lichaam zal heel blij zijn met het eten van veel groenten/fruit en granen 🙂 Het kan zeker dat je lichaam inderdaad moet wennen aan ‘grotere’ hoeveelheden groenten/granen etc. En daaardoor kan je misschien in het begin inderdaad meer opgeblazen zijn. Maar absoluut niet aankom hoor!

Is ook vaak combinaties met producten. Niet teveel én vet én carbs én eiwitten mengen, dan kunnen je darmen gaan protesteren 🙂 Groetjes! X

Antwoorden
Guy 4 juli 2016 at 17:24

He Lisa,

Het opblazen gevoel is inmiddels weg en kwam gewicht is het ook weer ok! En helemaal over op vegan food 😀
Really like it!

Groepjes,

Guy

Antwoorden
Lisagoesvegan 4 juli 2016 at 18:03

Yaaay, super om te horen!! 🙂 Ik ben super blij voor je. Liefs X

Antwoorden
Mandy 5 september 2016 at 20:58

Lieve Lisa,

Toen ik jong was was ik altijd al dol op dieren en kon ik al niet tegen onrecht en leed. Niet bij dieren en niet bij mensen. Ik voelde me altijd wel schuldig over het eten van vlees. Sinds mijn dochtertje er is en wij weten dat zij PKU heeft waarbij ze bijna geen eiwitten mag hebben en dus geen vlees, vis, kaas etc. wil ik graag gezond en gevarieerd koken en zelf een voorbeeld zijn voor haar! Zowel jij als de meiden van TGH inspireren mij enorm! Wat ik het moeilijkste vind aan het vegan leven is dat je een aantal producten alleen in natuur winkeltjes vind en deze bij ons niet om de hoek is. De tijd die ik soms kwijt ben aan voedingsmiddelen bestellen voor mijn dochter en voor mijzelf en dan ook nog apart koken voor mijn man maakt het lastig. Ook omdat mijn dochter alleen eiwit arme mail mag kan ik niet alles hetzelfde maken als voor ons. Ik denk dat ik inmiddels door voornamelijk jou blog nu voor 75% vegan eet / leef. Ik hoop dat dit binnen een jaar rond de 90 / 100% is! Dank voor je positieve instelling en je lekkere recepten!! Ik ga zeker je boek bestellen binnenkort!

Antwoorden
Susanne 5 september 2016 at 23:18

Wat een goed verhaal! 🙂
Ik eet sinds een paar maanden thuis ook vegan en buiten de deur vegetarisch (zoveel mogelijk vegan maar dat is nog niet altijd helemaal haalbaar). Voel me er heel fijn bij en heb er inmiddels ook een veel fijner figuur van gekregen!

Antwoorden
Marjan 6 september 2016 at 10:31

Je bent een prachtig rolmodel, van binnen en buiten! Ik geniet van je blog. Ik ben -weer- vegetarier geworden doordat ik me steeds meer verbind met het boeddhisme. En zet nu stapjes richting vegan, voelt super goed.

Antwoorden
Lisagoesvegan 6 september 2016 at 10:50

Ah Marjan, wat en ontzettend lief berichtje. Dankjewel. Wat goed om te horen zeg 🙂 ik hoor het al, komt helemaal goed! Liefsx

Antwoorden
Marjan 6 september 2016 at 11:07

Jaaah! <3 <3

Antwoorden
Vegan life is colourful – Vegan & Suikervrij 6 september 2016 at 11:19

[…] Ik las een mooi artikel van ‘Lisa goes Vegan’ , een persoonlijk en informatief  blog, die wil ik graag met jullie delen. KLIK HIER. […]

Antwoorden
Rianne 15 november 2016 at 22:35

Hoi Lisa,

Ik heb de afgelopen jaren veel tijd besteed aan het maken en inlezen in gezonder eten, maar voornamelijk koolhydraatarm of minder vet. Ik viel wel wat af (waar overigens niet de hoofdreden was), maar het ‘gezonde’ gevoel duurde niet lang. Moe, lusteloos en continu trek. Na een aantal documentaires te hebben gezien, waaronder Food Choices (aanrader!) toch besloten om – in jouw woorden – vegan te ‘gaan’. En dan beland je in een zee van informatie en recepten.

Inmiddels al een tijdje bezig en jouw website is een verademing. Helder, duidelijk en positief. Bedankt voor de leuke recepten, feitjes (mijn fav Tony reep blijkt vegan!) en informatie. Het maakt het voor iemand die net begint een stuk makkelijker, heb ook meteen je boek gepreorderd! Het vegan-leven bevalt me wel. Thanks! 🙂

Antwoorden
Lisagoesvegan 16 november 2016 at 10:31

Wat een leuk berichtje Rianne! Super leuk om te horen dat het een verademing is, dat is precies wat ik wil laten zien! Super leuk! haha en hoe leuk Tony 🙂 heerlijk he? Heel veel plezier alvast met het boek! Liefs x

Antwoorden
Nathalie 25 november 2016 at 11:37

Hoi Lisa,
Goed geschreven en zo herkenbaar ook. Ik ben opgegroeid met vlees en zuivel. Altijd buikpijn na het eten. Ik trok me het leed van dieren tot op zekere hoogte aan maar zodra dat stukje worst op mijn bord lag of dat kippenpootje was ik het weer vergeten. Heb me vroeger voor Greenpeace ingezet, voor zwerfhondjes uit Spanje en Roemenié, dierenbescherming etc. Op mijn 34e kwam ik erachter door een diëtiste dat ik lactose intolerant ben. Daarna verdween de buikpijn. Ik heb samen met mijn man verschillende documentaires bekeken zoals Cowspiracy, blackfish, forks over knives etc. Daarna kon ik niet snappen dat we dit niet hebben kunnen weten. We zijn nu samen helemaal over op plantaardig. Ook kleding en alles wat we consumeren wordt dubbel over nagedacht. Mensen om me heen zijn het lastigste…niet het eten zelf. Juist is er een geweldige en gevarieerde wereld voor ons opengegaan en kunnen we met een zuiver geweten een maaltijd eten. Mijn kids van 18 en 15 vinden het erg lastig en extreem. Mijn jongste van 7 is net als wij ook helemaal om. <3

Antwoorden
Zonderzooi 11 december 2016 at 14:50

Wat een mooi verhaal Lisa! Ik heb onlangs de documentaire Forks over Knives ook gezien en dat zette me wel even aan het denken. Ik eet nog steeds niet 100% vegan maar probeer wel steeds meer vlees te vervangen voor plantaardige producten zoals tempeh of tofu. Nu net een artikel aan het schrijven waarom het eten van vlees eigenlijk zo slecht is voor je gezondheid en zo vond ik je blog. Volg je natuurlijk al een tijdje op Instagram maar even een complimentje ook voor je blog. Looks gooood en ga binennkort een paar lekkere recepten van je uitproberen. xxx

Antwoorden
Lisagoesvegan 12 december 2016 at 13:50

Wat leuk om te horen! Zo lief berichtje 🙂

Antwoorden
Marian 9 februari 2017 at 01:39

Wauw, wat een mooi stuk. Op zoveel punten heel herkenbaar ook. <3

Antwoorden
Lisagoesvegan 9 februari 2017 at 10:37

Dankjewel marian lief!

Antwoorden
Waarom ik geen eieren eet - Lisa goes Vegan 18 april 2017 at 13:13

[…] ben in eerste instantie 5 jaar geleden plantaardig gaan eten om niet bij te dragen aan dierenleed en milieuvervuiling. Pas daarna kwam ik erachter hoe […]

Antwoorden
Marloes 22 september 2017 at 15:04

Wat een mooi verhaal! Ik ben altijd benieuwd naar de beweegredenen van mensen om veganist te worden. Zelf ben ik al ongeveer tien jaar vegetariër en erg tevreden met mijn eetstijl, maar als ik dierlijke producten koop, zorg ik er wel voor dat ze biologisch zijn.

Antwoorden
Lisa 25 september 2017 at 10:28

Wat goed van je, Marloes en wat fijn om te horen dat je dit een goed artikel vindt. Liefs x

Antwoorden
emma 1 november 2019 at 11:25

Super fijne blog, heel inspirerend! ik had al een paar keer een poging gedaan tot vegan , maar alles wat ik deed was super duur en heel zwart wit. Ik denk dat ik met jou website een goede betere start kan maken naar een fijnere levensstijl 🙂 dankjewel!

Antwoorden

Laat een bericht achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.