Hoe reageer je op kritiek?

Hoe reageer je op kritiek?

Hoewel een plantaardig/veganistisch voedingspatroon steeds populairder en normaler wordt, zullen er veel verschillende vragen en opmerkingen de revue passeren. Vaak uit interesse, maar soms ook op een aanvallende manier. Ik vind het altijd interessant om met mensen hierover te discussiëren, want ik ben benieuwd naar andermans standpunt. Om je goed voor te bereiden haal ik de meest gestelde vragen en opmerkingen aan en laat ik je mijn antwoord zien.

Hoe reageer je op kritiek?

‘Maar vlees is zo lekker!’

Ik heb zelf vlees gegeten en lekker gevonden, dus ergens kan ik deze vraag wel begrijpen. Waarom vindt men vlees lekker? Vlees is niet zozeer lekker van zichzelf, maar de smaak wordt bepaald door de kruiden, marinade of chemische middelen die worden toegevoegd. 9 van de 10 keer wordt vlees gepaneerd, gebakken, gebraden, gefrituurd of gegrild met veel vet, zout, peper, knoflook, kruiden en overgegoten met sauzen. Kortom: vooral de extraatjes maken het smaakvol. Die heerlijke kruiden en sausjes kun je dus veel beter aan peulvruchten, groenten of granen toevoegen. Daarbij gaat de smaak van vlees behoorlijk tegenstaan als je je bedenkt wat je precies aan het eten bent.

‘De mens is toch een carnivoor?” 

Vanuit een evolutionair standpunt kun je zeggen dat de mens van een hoofdzakelijke plantenetende aap naar een alleseter is geëvolueerd. Om de overlevingskans te vergroten is men vlees gaan eten. De huidige situatie is echter niet te vergelijken met die van vroeger. Tot op de dag van vandaag heb ik niemand achter een koe aan zien rennen. Of jij wel?! Wij hoeven niet meer te jagen voor ons voedsel en gooien zelfs goed en eetbaar voedsel weg.

‘Vlees eten is toch natuurlijk?’

De term ´natuurlijk´ staat niet perse gelijk aan goed. Het feit dat onze voorouders vlees aten, zegt niets over de manier waarop wij nu zouden kunnen eten. Goed voorbeeld is de pandabeer, die vleesetende voorouders had en nu geëvolueerd is naar planteneter.

Bepaalde dingen die vroeger als normaal werden gezien, zoals de slavernij, vinden wij nu terecht verwerpelijk. Over tientallen jaren zullen wij hoogst waarschijnlijk met afschuw terugkijken naar onze omgang met dieren in de vee-industrie.

 

´Oh, dit mag jij niet´ ´Zoveel respect voor jou´ ´Knap dat je dit doet´

Ik vind het altijd leuk als mensen mij een compliment geven. Ik vertel graag aan anderen dat plantaardig eten voor mij absoluut geen restrictie is. Ik leg mijzelf niets op. Ik kies ervoor om dierlijke producten te laten staan en te kiezen voor plantaardig eten. Ik vind mezelf dus ook niet knap dat ik een stukje kaas laat liggen. Sterker nog, Ik vind het juist heel erg fijn dat ik een keuze heb en dat ik kan kiezen voor een gezond en plantaardig voedingspatroon.

 

‘Wat is er mis met biologisch vlees, zuivel en ei?’

De biologische industrie is zeker een verbetering ten opzichte van de reguliere vee-industrie. Er wordt minder antibiotica gebruikt, dieren hebben iets meer ruimte en een minder lange reisduur naar het slachthuis. Het feit blijft dat er onnodig dieren gedood worden, voor een glas melk (kalfjes) en een ei (haantjes). Elk dier eindigt op dezelfde gewelddadige manier. In mijn ogen bestaat ‘diervriendelijk vlees’ niet. Daarbij kun je je afvragen of dierlijke producten wel zo gezond zijn.

‘Waarom vind je dieren belangrijker dan mensen?’

Deze opmerking vind ik heel interessant. Door veganistisch te eten ben ik júist goed voor mijn medemens. Ik vind dieren niet belangrijker dan mensen, ik vind juist mens en dier even belangrijk.

 

“Maar planten hebben toch óók gevoel?”

Voor zover we weten hebben planten geen gevoel. Het grote verschil tussen planten en dieren is dat dieren in tegenstelling tot planten een zenuwstelsel hebben, emoties ervaren en pijn voelen. Planten reageren op prikkels maar hebben geen zenuwstelsel.

 

“Maar wat zou je doen als je op een onbewoond eiland zit en wel vlees moet eten om te overleven?!’

“Wat ik zou doen als ik 10 miljard win, chocoladetaarten kon eten om af te vallen en de president van Amerika zou zijn?” Right, never gonna happen. Dit is een vraag die veel mensen stellen om te kijken of ik mijzelf zou verhongeren omwille van dieren. Eerlijk? Ik zou op zoek gaan naar wat de dieren op dat eiland eten en dat zou ik dan ook gaan eten. Maar ik zít niet op een onbewoond eiland toch? Gelukkig heb ik een keuze wat ik in mijn mond stop en kies ik bewust voor een gezond, duurzaam en plantaardig voedingspatroon.

 

 “Wat moeten we dan met al die dieren, als iedereen veganist zou worden?”

Het moet wel heel gek lopen willen we allemaal van de ene op andere dag veganist worden, al sta ik altijd open voor een wonder. Ken je het principe van vraag en aanbod? Als het consumentengebruik van dierlijke producten afneemt, zullen bedrijven ook minder dieren produceren. Als wij in de winkel minder vlees en meer plantaardige producten kiezen, zullen supermarkten hun assortiment hierop aanpassen.

 

‘Maar je maakt toch geen verschil in je eentje?’

En of!  Zoals ik al vertelde, in je eentje maak je een enorm verschil. Ik kan weliswaar niet de hele vee-industrie van de ene op de andere dag veranderen, maar is dat een excuus om maar vlees te blijven eten.

 

‘Je eet plantaardig maar je draagt nog wel leer?’

Mensen vinden het vaak fijn om duidelijkheid te hebben. Eigenlijk wil iedereen graag weten waar hij aan toe is. Het zorgt voor het veilige gevoel van voorspelbaarheid. Maar het mooie is, het leven is niet altijd eenduidig. Gelukkig maar, dan zou het heel saai worden Bij welke groep kan ik jou nou indelen? Het is niet altijd zwart/wit. Het is geen kwestie van of- of, maar van en-en. Het is niet zo dat je alleen je steentje bijdraagt of impact hebt, als je de zuiverste vorm van veganisme aanhangt. Elke stap, hoe klein ook, maakt verschil.  Iedereen maakt zijn keuzes en elke keuze verdient respect. Elke stap is mooi mee genomen.

 

 

 

 

 

 

 

Geen reactie's

Geef een reactie